Golfpenni Sigurpáls | mánudagur 21. september 2009 | 10:37
Hvað þarf til að komast inná Evrópsku mótaröðina?
Nú eru kylfingar byrjaðir að reyna við hin alræmdu úrtökumót fyrir evrópsku mótaröðina. Á síðastliðnum árum hafa þetta verið um 700-800 kylfingar sem byrja á 1. stigi. Það eru ca. 500 af þeim sem hafa eitthvað í þessi mót að gera, þ.e.a.s. geta spilað í kringum parið nokkuð reglulega. Það komast ríflega 20% af kylfingum áfram úr stigi 1 á hverjum velli. Þegar menn koma á stig 2 fara svo kempurnar af áskorendamótaröðinni að mæta, og á 3. stigi koma svo spilararnir af evrópsku mótaröðinni sem ekki héldu kortinu. Í heildina eru þetta ríflega 1000 manns sem spila um 30 sæti á evrópsku mótaröðinni næsta ár, og þar að auki fá menn verulega skertan þátttökurétt, þ.e.a.s. spilarar úr úrtökumótunum fá eingöngu þátttökurétt á minni mótunum.
Það er augljóst að menn verða að vera í góðri æfingu ætli menn sér að komast í gegnum öll 3 stigin og enda meðal 30 efstu manna. Menn verða að átta sig á því að þetta eru 14 keppnishringir og einn slakur dagur getur gert það að verkum að draumurinn er úti fyrir næsta ár. Það þarf gríðarlega jafna og góða spilamennsku til að komast í gegnum þessi mót. Það er alls ekki nauðsynlegt að setja á flugeldasýningu, heldur að spila af skynsemi og sækja auðveld pör og þá detta fuglarnir oft inn óvænt. Hér á eftir ætla ég að nefna 3 atriði sem hafa verið að hjá mér og eflaust öðrum sem hafa verið að reyna við þessi mót.
1. Pútt. Það er með ólíkindum hversu slakir við erum að pútta. Nánast undantekningalaust kvörtum við yfir púttunum. Lesið greinar á netinu þegar íslenskir kylfingar spila ekki vel á erlendri grundu. Ofboðslega algeng skýring er að menn púttuðu ílla. Þetta á jafnt við mig og aðra þegar ég var að berjast í þessu. Af hverju erum við ekki jafn góðir að pútta og þeir sem eru á evrópsku mótaröðinni? Þetta er góð spurning og það þarf að finnast svar ef þetta á að lagast.
2. Wedge höggin eru stór þáttur í að gerast betri púttari. Ef menn æfa wedge höggin meira verða púttin sjálfkrafa styttri og þar með verður auðveldara að pútta sjaldnar. Það er ótrúlegt að sjá þessa bestu þegar þeir eru með wedge í höndunum. Ef menn ná að bæta wedge höggin og púttin er stór sigur unninn í að nálgast markmiðið stóra að spila á evrópsku mótaröðinni.
3. Hugurinn. Ég held að íslenskir kylfingar mættu bæta hugarfarið á vellinum. Ég tek mig sem dæmi í fyrra. Á 3. hring var ég – 8 í heildina þegar ég kom á 8 holu. Þar sló ég slæmt teighögg sem endaði í vatni. Þetta virtist slá mig það mikið að ég náði mér ekki á strik eftir það og endaði daginn -3 í heildina. Þarna vantaði sjálfstraust og hugurinn fór allt of mikið af stað, þ.e.a.s. ég náði ekki að halda einbeitingu þrátt fyrir nokkur slæm högg. Menn verða að taka slæmum höggum með sama jafnaðargeði og þeim góðu.
Þetta voru nokkrir punktar af minni reynslu af úrtökumótum fyrir evrópsku mótaröðina. Það er heiður að hafa fengið tækifæri að prófa og ég taldi mig hafa allt sem þurfti til að komast inn, en ég náði ekki að sýna nógu góðan stöðugleika marga daga í röð. Eftir að hafa prófað 4 sinnum hef ég komist að niðurstöðu. Ef menn ætla að eiga raunhæfan möguleika á að komast alla leið og festa sig í sessi á evrópsku mótaröðinni er nauðsynlegt að vera langbestur á Íslandi. Mín skoðun er sú að menn sem spila heima yfir sumarið þurfa að vinna 3-4 mót á íslensku mótaröðinni til að eiga raunhæfan möguleika á að spila með þeim bestu í Evrópu. Ég óska íslenskum kylfingum góðs gengis í úrtökumótunum og vonandi afsanna þeir mína kenningu.
Kveðja, Siggi Palli
